Władza rodzicielska a prawo do kontaktów

boy-2022606_960_720Zakazanie rodzicom osobistej styczności z dzieckiem może być orzeczone wyjątkowo, np. gdy utrzymywanie osobistych kontaktów rodziców w dzieckiem zagraża jego życiu, zdrowiu, bezpieczeństwu, bądź wpływa demoralizująco na dziecko.

Stosownie do art. 111 § 1 KRO jednym z powodów pozbawienia władzy rodzicielskiej jest rażące zaniedbanie przez rodziców ich obowiązków względem dziecka. Dopuszczenie się przez rodzica rażącego, w rozumieniu powołanego przepisu, zaniedbania swoich obowiązków względem małoletniego dziecka, przemawia za pozbawieniem go władzy rodzicielskiej. Tym samym nie daje on w takiej sytuacji wystarczającej gwarancji należytego wykonywania władzy rodzicielskiej. Co więcej, gdy dziecko znajduje się już w nowej rodzinie, to  taka decyzja sądu zapewnia realizację jego interesów i nie wymaga wykonywania władzy rodzicielskiej, a co więcej wykonywanie tej władzy niekorzystnie naruszałaby tę sytuację. Pamiętać należy przecież, że dobro dziecka stanowi główną dyrektywę orzekania w sprawach ze stosunków między rodzicami a dziećmi.

Prawo do osobistej styczności rodziców z dzieckiem nie jest elementem władzy rodzicielskiej. Wynika ono z więzi rodzinnej łączącej rodziców z dzieckiem i przysługuje rodzicom także w razie pozbawienia ich władzy rodzicielskiej. Stosownie do art. 113 § 1 KRO przesłanką zakazania rodzicom osobistej styczności z dzieckiem jest jego dobro. Dobro to należy rozumieć szeroko. Dobru dziecka nie służy zerwanie osobistej styczności rodziców z dzieckiem, nawet gdy nie wykonują oni władzy rodzicielskiej lub zachodzą podstawy do pozbawienia ich wykonywania tej władzy (art. 111 § 1 KRO). Ze względu na charakter prawa do osobistej styczności z dzieckiem odebranie rodzicom tego prawa może nastąpić wyjątkowo, np. gdy utrzymywanie osobistych kontaktów rodziców z dzieckiem zagraża jego życiu, zdrowiu, bezpieczeństwu bądź wpływa demoralizująco na dziecko. Żadne takie lub podobne okoliczności nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie. Właściwe uregulowanie kontaktów uczestnika postępowania z jego małoletnim dzieckiem nie powinno naruszać obecnej sytuacji rodzinnej małoletniego i poczucia bezpieczeństwa jakie mu ona zapewnia. Należy zaznaczyć, że w braku takiego uregulowania w drodze porozumienia pomiędzy rodzicami dziecka, może ono nastąpić na mocy orzeczenia sądu opiekuńczego wydanego na wniosek jednego z rodziców lub z urzędu (art. 109 § 2 pkt 1 KRO; art. 570 KPC).

W razie chęci uzyskania dalszych porad, zapraszam do kontaktu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

%d bloggers like this: